ในสถานการณ์ต่อไปนี้ ท่านมักจะเผลอหลับหรืองีบหลับไป มีมากน้อยแค่ไหน (ตอบทุกข้อ)

การแปลผล

ไม่เคย = 0 คะแนน

น้อย = 1 คะแนน

ปานกลาง =2 คะแนน

มาก =3 คะแนน

รวมคะแนนทั้งหมด

ถ้ารวมได้น้อยกว่า 7 คะแนน  แสดงว่า กรนปกติ

ถ้ารวมได้มากกว่า 9 คะแนน  แสดงว่า ท่านง่วงนอนมากผิดปกติ อาจจะเกิดจากโรคนอนกรนได้ ควรปรึกษาแพทย์

cellulite

เซลล์ลูไลท์คือ เซลล์ไขมันใต้ชั้นผิวหนังที่พองตัวและรวมกันเป็นก้อนทำให้ผิวหนังนูนเป็น ปุ่มๆ ดูน่าเกลียด บางครั้งจะเรียกว่า ผิวเปลือกส้ม พบบ่อยบริเวณไขมันสะโพก ไขมันก้น และไขมันต้นขา พบในผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย

ผิวหนังของมนุษย์จำแนกเป็น 3 ชั้น

1. ชั้นหนังกำพร้า เป็นผิวหนังชั้นนอกสุด ทำหน้าที่ป้องกันเชื้อโรค สร้างเซลล์เม็ดสีผิว และสร้างเคอราติน (keratin)
2. ชั้นหนังแท้ เป็นผิวหนังถัดลงมาจากชั้นหนังกำพร้า ประกอบด้วยเส้นเลือด ต่อมเหงื่อ ต่อมไขมัน  เส้นประสาท และรูขุมขน
3. ชั้นไขมัน เป็นผิวชั้นล่าง ประกอบด้วยเซลล์ไขมันเป็นส่วนใหญ่ เกาะอยู่ตามกล้ามเนื้อและกระดูก

โดยผิวหนังทุกชั้นจะมีเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน เพื่อเชื่อมเซลล์ผิวหนังให้เกาะเกี่ยวกระชับเข้าด้วยกัน

สาเหตุของเซลล์ลูไลท์

จากลักษณะของชั้นผิวของมนุษย์ข้างต้น จะเห็นได้ว่า เซลล์ชั้นไขมันที่สะสมใต้ผิวหนังเป็นสาเหตุเริ่มต้นของผิวเปลือกส้ม โดยเริ่มต้นจาก

1. การได้รับพลังงานจากอาหารแล้วใช้ไม่หมด พลังงานส่วนเกินจะถูกแปลงเป็นไขมัน ครึ่งหนึ่ง ของไขมันจากพลังงานส่วนเกินนี้ จะสะสมที่เซลล์ไขมันบริเวณใต้ผิวหนัง
2. เนื้อเยื่อเกี่ยวพันอ่อนแอลงจนขาดความยืดหยุ่น (เมื่ออายุมากขึ้น) เมื่อเนื้อเยื่อเกี่ยวพันแข็ง รัดล้อมรอบไขมัน จะทำให้เห็นไขมันเป็นตุ่มๆขึ้นมาชัดเจนขึ้น

ระดับความรุนแรงของปัญหาเซลล์ลูไลท์

1. รุนแรงน้อย – มองเห็นผิวเปลือกส้มต่อเมื่อขยุ้มผิวขึ้นมา
2. รุนแรงปานกลาง – มองเห็นผิวเปลือกส้มเมื่อยืน
3. รุนแรงมาก – มองเห็นผิวเปลือกส้มตลอดเวลา

การรักษาเซลล์ลูไลท์

1. ลดปริมาณไขมันสะสมใต้ผิวหนัง โดยการลดการบริโภคไขมันและน้ำตาล
2. ทำให้เนื้อเยื่อเกี่ยวพันแข็งแรงขึ้น ด้วยการนวดเบาๆตามบริเวณที่มีเซลล์ลูไลท์ และ ออกกำลังกายสม่ำเสมอ

โทษจากบุหรี่

การสูบบุหรี่เป็นสาเหตุของโรคที่ทำให้สมรรถภาพการทำงานของร่างกายเสื่อมลงและเสียชีวิตก่อนวัยอันสมควร  บุหรี่เป็นปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญของโรคหลอดเลือดหัวใจ  โรคหลอดเลือดสมองตีบ  และโรคหลอดเลือดแดงส่วนปลาย  การสูบบุหรี่ยังเป็นสาเหตุสำคัญของโรคมะเร็งปอด พบว่า 90% ของโรคมะเร็งปอดในผู้ชายและ 79% ของโรคมะเร็งในผู้หญิงเป็นผลมาจากการสูบบุหรี่

สารประกอบในควันบุหรี่

โทษจากบุหรี่เกิดจากสารประกอบในควันบุหรี่  ควันบุหรี่จะมีสารประกอบต่างๆ มากกว่า 4,000 ชนิด  สารประกอบเหล่านี้บางชนิดมีคุณสมบัติิให้โทษต่อร่างกาย   สารแต่ละชนิดสามารถก่อโรคได้แตกต่างกันไป  พบว่ามีสารมากกว่า 50 ชนิดในควันบุหรี่ที่ทำให้เกิดโรคมะเร็งในสัตว์และในคน  การสูบบุหรี่เพียง 1 ซองต่อวัน  ผู้สูบจะต้องสูบบุหรี่มากกว่า 70,000 ครั้งต่อปี  ทำให้เนื้อเยื่อในช่องปาก จมูก ช่องคอ และหลอดลมสัมผัสกับควันบุหรี่ตลอดเวลา  เนื้อเยื่อที่สัมผัสกับควันบุหรี่โดยตรงจะมีโอกาสเป็นมะเร็งมากกว่า เช่น เนื้อเยื่อของหลอดลม  สำหรับอวัยวะอื่นๆ ที่ไม่สัมผัสควันบุหรี่จะมีโอกาสเป็นโรคมะเร็งจากสารในควันบุหรี่ที่ถูกดูดซึมผ่านกระแสเลือด

โรคจากบุหรี่

มีการศึกษาวิจัยมากมายที่แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างการสูบบุหรี่กับการเกิดโรคต่างๆ  ผู้สูบบุหรี่แต่ละรายจะมีโอกาสเสี่ยงในการเกิดโรคจากบุหรี่แตกต่างกัน  ซึ่งขึ้นกับระยะเวลาที่สูบ  ปริมาณที่สูบ  ลักษณะพันธุกรรม  การมีปัจจัยเสี่ยงอื่นๆร่วมด้วย

• โรคระบบหัวใจและหลอดเลือดจากบุหรี่  การสูบบุหรี่เป็นสาเหตุสำคัญของโรคหลอดเลือดหัวใจแข็งตัว (atherosclerosis)  การสูบเพียงวันละ 4 มวนเป็นประจำพบว่าสามารถเพิ่มความเสี่ยงในการเกิดโรคหัวใจได้  สำหรับผู้สูบบุหรี่โดยที่มีปัจจัยเสี่ยงอื่นๆในการเกิดโรคนี้ เช่น โรคความดันโลหิตสูง, โรคไขมันในเลือดสูง  พบว่าจะมีโอกาสเสี่ยงที่จะทำให้เกิดโรคมากขึ้น 
• โรคปอดจากบุหรี่  บุหรี่เป็นสาเหตุของโรคทางเดินหายใจอุดกั้นเรื้อรัง(COPD)  การสูบบุหรี่เป็นสาเหตุที่สำคัญของโรคมะเร็งปอด  ผู้ที่สูบบุหรี่เพียงวันละ 1 ซองจะมีโอกาสเสี่ยงในการเกิดโรคมะเร็งปอดมากกว่าผู้ที่ไม่สูบบุหรี่ 10 เท่า  สำหรับผู้ที่สูบบุหรี่วันละ 2 ซองจะมีโอกาสเสี่ยงในการเกิดโรคมะเร็งมากกว่าผู้ที่ไม่สูบบุหรี่ 25 เท่า  นอกจากนี้ยังพบอาการไอเรื้อรัง  เสมหะมากและหายใจไม่สะดวกในผู้สูบบุหรี่  เมื่อตรวจการทำงานของปอด (pulmonary function test) จะพบความผิดปกติได้มากกว่าแม้ผู้สูบนั้นจะอายุน้อยก็ตาม
• โรคระบบทางเดินอาหารจากบุหรี่  ในผู้ที่สูบบุหรี่เป็นประจำจะพบว่ามีโอกาสเกิดแผลที่กระเพาะอาหารและลำไส้เล็กส่วนต้น  การสูบบุหรี่จะทำให้แผลหายช้าและทำให้ยายับยั้งการหลั่งกรดบางชนิดทำงานได้ผลไม่ดี   การสูบบุหรี่เป็นสาเหตุสำคัญของโรคมะเร็งกล่องเสียง  มะเร็งช่องปากและหลอดอาหาร    และถ้ามีการดื่มแอลกอฮอลร่วมด้วยโอกาสเสี่ยงจะเพิ่มขึ้น  หลังจากที่เลิกสูบบุหรี่แล้วโอกาสเสี่ยงต่อมะเร็งกลุ่มนี้จะลดลงอย่างรวดเร็วและเมื่อเลิกได้นาน 15 ปี  พบว่าโอกาสเสี่ยงจะเท่ากับผู้ที่ไม่สูบบุหรี่
• ผลต่อการตั้งครรภ์  การสูบบุหรี่ทำให้โอกาสที่จะตั้งครรภ์ยากขึ้น  ผู้หญิงที่ตั้งครรภ์และสูบบุหรี่จะทำให้ทารกมีน้ำหนักแรกคลอดน้อยกว่าทารกปกติประมาณ 170 กรัม  นอกจากนี้การสูบบุหรี่ยังเพิ่มโอกาสเสี่ยงของการเกิดภาวะแทรกซ้อนในการตั้งครรภ์ เช่น รกเกาะต่ำ รกลอกตัวก่อนกำหนด  ทารกคลอดก่อนกำหนด เป็นต้น
• โรคเสื่อมสมรรถภาพทางเพศในผู้ชาย
• โรคผิวหนังเหี่ยวย่นก่อนวัย

ชนิดของไขมันแบ่งได้เป็น 3 ประเภท ได้แก่

1. ไขมันชนิดอิ่มตัว (Saturated fat) พบใน นม เนย ไขมันสัตว์ น้ำมันมะพร้าว และน้ำมันปาล์ม ส่วนใหญ่จะเป็นไขที่อุณหภูมิห้อง
2. ไขมันชนิดไม่อิ่มตัว (Unsaturated fat) ส่วนใหญ่เป็นของเหลวที่อุณหภูมิห้อง แบ่งย่อยได้เป็น 2 ประเภท คือ
   1. ไขมันไม่อิ่มตัวเชิงเดี่ยว (MUFA, Monounsaturated fat) เช่น น้ำมันมะกอก น้ำมันรำข้าว น้ำมัน canola และน้ำมันถั่วลิสง
   2. ไขมันไม่อิ่มตัวเชิงซ้อน (PUFA, Polyunsaturated fat) เช่น น้ำมันถั่วเหลือง น้ำมันข้าวโพด น้ำมันดอกทานตะวัน น้ำมันดอกคำฝอย เป็นต้น
3. ไขมันทรานส์ (Trans fat) เป็นไขมันที่เติมโมเลกุลของไฮโดรเจน โดยกระบวนการทางวิทยาศาสตร์เป็นการทำให้ไขมันไม่อิ่มตัว กลายเป็นไขมันอิ่มตัวสามารถเก็บไว้ได้นานๆ แต่เป็นอันตรายต่อสุขภาพคือ ทำให้ระดับ Cholesterol ในเลือดสูงได้ ซึ่ง ได้แก่ เนยแท่ง มาร์การีน เนยถั่ว รวมถึงน้ำมันที่ใช้ทอดอาหารซ้ำ ฟาสต์ฟู๊ด

ปริมาณไขมันชนิดต่างๆในอาหาร

ผลต่อระดับโคเลสเตอรอลในเลือด

สรุป

• ไขมันไม่ดี ซึ่งควรหลีกเลี่ยง คือ ไขมันชนิดอิ่มตัว และไขมันทรานส์
• ไขมันที่ดี คือไขมันไม่อิ่มตัว  ควรเลือกใช้ในการประกอบอาหารเช่น เช่น น้ำมันดอกคำฝอย น้ำมันดอกทานตะวัน น้ำมันถั่วเหลือง น้ำมันรำข้าว น้ำมันข้าวโพด  ซึ่งมีไขมันที่จำเป็นสำหรับร่างกาย  และช่วยลดระดับโคเลสเตอรอลในเลือดได้
  

ร่างกายของมนุษย์มีกลไกลในการควบคุมน้ำหนักอย่างไร?

     การเปลี่ยนแปลงน้ำหนักของร่างกายขึ้นกับสมดุลระหว่างพลังงานที่ถูกนำเข้า  และพลังงานที่ถูกใช้ออกไป  หากพลังงานที่ถูกนำเข้ามีปริมาณมากกว่าพลังงานที่ถูกใช้ออกไป  พลังงานส่วนเกินจะถูกเปลี่ยนให้สะสมอยู่ในร่างกาย  ทำให้น้ำหนักเพิ่มขึ้น  ในทางตรงกันข้าม  หากพลังงานที่ถูกใช้ออกไปมีค่ามากกว่าพลังงานที่ถูกนำเข้า  จะทำให้น้ำหนักลดลง

• พลังงานที่ถูกนำเข้า คือ พลังงานจากอาหาร  โดยแต่ละมื้อที่รับประทานอาหารเข้าไป  อาหารจะถูกย่อยเพื่อสร้างเป็นพลังงานให้ร่างกายนำไปใช้  อาหารแต่ละชนิดจะมีส่วนประกอบแตกต่างกัน และให้พลังงานได้ไม่เท่ากัน
• พลังงานที่ถูกใช้ออกไป คือ  พลังงานที่ระบบต่างๆของร่างกายใช้ไปเมื่อร่างกายทำงาน ประกอบด้วย
  • Basal metabolic rate (BMR) คือ พลังงานที่ร่างกายใช้ไปขณะพัก  เป็นปริมาณพลังงานที่ร่างกายใช้ไปอยู่ตลอดเวลาแม้ในขณะที่ร่างกายอยู่เฉยๆ  เพราะระบบต่างๆในร่างกายมีการทำงานอยู่ตลอดเวลา  เช่น  การหายใจ  การเต้นของหัวใจ  เป็นต้น
  • พลังงานที่ใช้ไปในการทำกิจกรรมต่างๆ ในแต่ละวัน เช่น ออกกำลังกาย เป็นต้น

     ผู้ที่มีน้ำหนักคงที่ได้นั้น  ไม่ได้แปลว่า จำนวนพลังงานที่ถูกนำเข้ากับจำนวนพลังงานที่ถูกใช้ไปจะมีปริมาณเท่ากันเสมอในทุกๆวัน  แต่ในชีวิตจริง   ผู้ที่มีน้ำหนักคงที่  มักจะได้รับพลังงานจากอาหารมากกว่าพลังงานที่ใช้ไปในวันหนึ่ง  และได้รับพลังงานจากอาหารน้อยกว่าพลังงานที่ใช้ไปในวันถัดไป   การควบคุมน้ำหนักเช่นนี้เกิดตามธรรมชาติสลับไปทุกๆวัน  ทำให้น้ำหนักตัวคงที่

     สำหรับผู้ที่ต้องการลดน้ำหนัก   ต้องปฏิบัติตัวอย่างไรเพื่อให้พลังงานที่ถูกใช้ออกไปมีค่ามากกว่าพลังงานที่ถูกนำเข้า   องค์ประกอบที่สำคัญมี 2 ประการ  คือ  การควบคุมอาหาร และ การออกกำลังกาย   ทั้งสองข้อนี้จำเป็นต้องปฏิบัติควบคู่กันเสมอ    การควบคุมอาหารโดยไม่ออกกำลังกายถือเป็นวิธีการที่ผิด  เพราะมวลกล้ามเนื้อจะลดลง  ซึ่งทำให้การลดน้ำหนักครั้งต่อไปทำได้ยากมากขึ้น

     เป้าหมายสำหรับผู้เริ่มต้นการควบคุมน้ำหนัก   แนะนำว่าควรลดพลังงานให้ได้ประมาณ 500 กิโลแคลอรี่ (kcal) ต่อวัน   ยกตัวอย่างเช่น  รับประทานอาหารน้อยลงกว่าเดิม 300 kcal และออกกำลังกายเพิ่มขึ้น 200 kcal เป็นต้น   หากสามารถทำได้ดังที่กล่าวมาข้างต้น  ใน 1 สัปดาห์จะสามารถลดพลังงานได้ 3,500 กิโลแคลอรี่ (kcal)  และเมื่อนำมาเทียบเป็นหน่วยกิโลกรัมแล้ว  จะคำนวณการลดน้ำหนักได้ประมาณ 0.45 กิโลกรัมต่อสัปดาห์

     ปัญหา คือ ผู้ที่พยายามลดน้ำหนักไม่ทราบว่าอาหารที่รับประทานเข้าไปในแต่ละวันคิดเป็นพลังงานกี่กิโลแคลอรี่ และไม่ทราบว่าการออกกำลังกายที่ทำอยู่ทุกวันคิดเป็นพลังงานเท่าไร   ทำให้การลดน้ำหนักอาจไม่ประสบผลสำเร็จ    ปัญหานี้แก้ไข้ได้โดยใช้โปรแกรมช่วยคำนวณหาค่าพลังงานจากอาหารและคำนวณพลังงานจากการออกกำลังกาย  —–>- คลิกที่นี่ เพื่อไปหน้า โปรแกรมการควบคุมอาหารเพื่อควบคุมน้ำหนัก

สูตรอาหารลดน้ำหนัก เป็นสิ่งที่หลายคนได้พยายามค้นคว้า เพื่อให้ได้สูตรที่ดีที่สุดมา  บางคนได้สูตรอาหารลดน้ำหนักจากนิตยสารสุขภาพบ้าง  ได้สูตรจากผู้ที่เคยประสบความสำเร็จในการลดน้ำหนักบ้าง   แต่เมื่อได้สูตรอาหารลดน้ำหนักเหล่านั้นมา กลับพบว่าสูตรนั้นไม่ประสบความสำเร็จในการลดน้ำหนักอย่างที่คาดไว้

สาเหตุที่เป็นเช่นนั้น  เพราะ ผู้ที่ต้องการลดน้ำหนักแต่ละคนมีปัจจัยที่แตกต่างกัน  ได้แก่

• อายุ
• น้ำหนัก
• ส่วนสูง
• การออกกำลังกาย
• กิจกรรมที่เผาผลาญพลังงานในแต่ละวัน
• พลังงานจากอาหารที่รับประทานเข้าไป

ด้วยปัจจัยที่กล่าวมาข้างต้น ทำให้ผลรวมของ พลังงานที่ร่างกายได้รับ กับ พลังงานที่ร่างกายใช้ไป แตกต่างกันไปในแต่ละคน  ดังนั้นสูตรอาหารลดน้ำหนักที่ประสบผลสำเร็จดีกับคนหนึ่ง  อาจไม่ประสบผลสำเร็จกับอีกคนหนึ่งก็เป็นได้   ดังนั้นสูตรอาหารลดน้ำหนักที่ดีที่สุด คือ การสร้างสูตรอาหารลดน้ำหนักที่เหมาะสมกับตัวเอง

โปรแกรมคำนวณ  “สูตรอาหารลดน้ำหนัก” ที่ผมได้พัฒนาขึ้น  เป็นโปรแกรมที่คำนวณพลังงาน (kcal) โดยใช้สมการ และค่าสัมประสิทธิ์ ตามหลักวิชาการแพทย์    เพื่อคำนวณหา

• ความต้องการพลังงานขณะพัก (BMR)
• ความต้องการพลังงานต่อวัน
• การเผาผลาญพลังงานจากการออกกำลังกาย
• พลังงานที่ได้จากอาหาร
• ผลต่างพลังงานต่อวัน
• ทำนายการเปลี่ยนแปลงน้ำหนักต่อ 1 สัปดาห์

คลิกที่นี่ เพื่อไปหน้า โปรแกรมคำนวณ “สูตรอาหารลดน้ำหนัก”

     วัคซีนป้องกันโรคไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ 2009 เป็นวัคซีนชนิดที่ใช้สำหรับป้องกันการติดเชื้อไข้หวัดใหญ่เฉพาะสายพันธ์ใหม่เท่านั้น  กระทรวงสาธารณสุขแนะนำให้ฉีดในบุคลากรทางการแพทย์ และผู้ที่มีความเสี่ยงต่อการป่วยรุนแรงหากติดเชื้อ  การฉีดวัคซีนควรกระทำภายใต้การดูแลของแพทย์  โดยหลังฉีดวัคซีนให้เฝ้าระวังอาการไม่พึงประสงค์จากวัคซีนเป็นเวลา 30 นาที  และเมื่อกลับบ้านควรมีผู้ดูแลหลังฉีดวัคซีนต่ออีก 2 วัน

    หลังการฉีดวัคซีนแล้วร่างกายจะสร้างภูมิคุ้มกันโรคไข้หวัดใหญ่เฉพาะสายพันธ์ใหม่ 2009 เท่านั้น  ไม่สามารถป้องกันโรคไข้หวัดใหญ่ หรือไข้หวัดที่เกิดจากการติดเชื้อไวรัสสายพันธุ์อื่นๆ ได้

     มีข้อห้ามในการใช้วัคซีนในผู้ที่แพ้ไข่  หรือ เคยแพ้วัคซีนป้องกันโรคไข้หวัดใหญ่อย่างรุนแรง  เด็กอายุต่ำกว่า 6 เดือน  ผู้ที่กำลังมีไข้หรือกำลังเจ็บป่วยเฉียบพลัน

    อาการไม่พึงประสงค์ของวัคซีนที่ไม่รุนแรง  แต่พบได้บ่อย  (ไม่เกินร้อยละ 10)  ได้แก่  อาการปวดศีรษะ  เหงื่อออก  ปวดกล้ามเนื้อ  ปวดข้อ  ไข้  ไม่สบายตัว  เมื่อยล้า  สั่น  และอาการเฉพาะที่ได้แก่  ปวด  บวม  แดง  ห้อเลือด  ซึ่งจะหายได้เองภายใน 1-3 วัน

    อาการไม่พึงประสงค์รุนแรงที่เคยมีรายงาน  แต่พบได้น้อยมาก (น้อยกว่า 1 ในแสน) ได้แก่  อาการแพ้รุนแรง  บวมตามร่างกาย  การอักเสบของหลอดเลือด  ชักจากไข้สูง  เกล็ดเลือดลงลงชั่วคราว  อาการผิดปกติทางระบบประสาท  เช่น ปากเบี้ยว  กล้ามเนื้ออ่อนแรง  สับสน  เป็นต้น