ไข้หวัดใหญ่ เป็นโรคติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจ มีสาเหตุมาจากไวรัสไข้หวัดใหญ่ ชื่อ Influenza virus เป็นโรคที่เกิดขึ้นได้ในทุกเพศ ทุกวัย และมีระบาดทั่วโลก การติดต่อโรคผ่านทางการสัมผัสสารคัดหลั่งของผู้ป่วย เช่น น้ำมูก น้ำลาย เสมหะ หรือฝอยละอองที่เกิดจากการไอ จาม นอกจากนี้ยังติดต่อผ่านการสัมผัสกับของเครื่องใช้ที่ปนเปื้อนสารคัดหลั่ง เช่น ผ้าเช็ดหน้า แก้วน้ำ โดยเชื้อไวรัสจะผ่านเข้าทางจมูก ปาก และตา จากคนหนึ่งสู่คนหนึ่งได้ ดังนั้น โรคไข้หวัดใหญ่จึงเป็นโรคที่ติดต่อง่าย โดยเฉพาะในกลุ่มชุมชนที่อยู่แออัด และสถานที่ซึ่งอากาศถ่ายเทไม่สะดวก เช่น ศูนย์การค้า โรงมหรสพ รถโดยสาร เป็นต้น
ผู้ติดเชื้อจะเริ่มมีอาการหลังได้รับเชื้อไวรัสประมาณ 1-3 วัน โดยมีอาการดังนี้
- อาการไข้สูงเฉียบพลัน (สูงกว่า 38.5 องศาเซลเซียส)
- อาการหนาวสั่น
- อาการปวดศีรษะ ปวดป่วยเมื่อยตามตัว
- มักมีอาการเจ็บคอ ไอ
- อาจมีอาการคัดจมูก น้ำมูกไหล จาม และตาแดง ร่วมด้วย
- ในผู้ป่วยบางรายอาจมีอาการคลื่นไส้ อาเจียนและอุจจาระร่วงได้
ผู้ป่วยส่วนใหญ่จะรู้สึกอาการดีขึ้นหลังจากมีอาการป่วยมาแล้วประมาณ 5 วัน และหายเป็นปกติได้เองภายใน 7-10 วัน ส่วนใหญ่อาการของโรคไม่รุนแรง แต่อาจรุนแรงมากขึ้น ถ้ามีการติดเชื้อซ้ำของแบคทีเรีย ความรุนแรงของโรคแตกต่างกันขึ้นกับอายุของผู้ติดเชื้อ โดยเฉพาะผู้ใหญ่สูงอายุ เด็กเล็ก และผู้ที่มีภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่อง หรือป่วยเป็นโรคเรื้อรัง เช่น โรคหัวใจ โรคปอด เป็นต้น มักพบว่าจะมีอาการแทรกซ้อน เช่น ปอดบวม หลอดลมอักเสบ หูชั้นกลางอักเสบ เป็นต้น ซึ่งมีผลทำให้เสียชีวิตได้ อย่างไรก็ตามอัตราการเสียชีวิตที่มีสาเหตุจากไวรัสไข้หวัดใหญ่นี้ประมาณน้อยกว่า 1%