Subscribeในการทำงานของผม เวลาตรวจคนไข้หรือรับคนไข้ใหม่ ผมจะแอบคิดในใจเสมอ ลุ้นว่าวันนี้คนไข้คงไม่เยอะเกินไป เพราะคนไข้ที่เยอะเกินไปจะทำให้เกิดความอ่อนล้า และเหน็ดเหนื่อยตามมา ที่ผมคิดเช่นนี้ไม่ได้หมายความว่าผมไม่ชอบรักษาคนไข้นะครับ แต่ทุกอย่างต้องมีจุดพอดี ไม่มากเกินไป ไม่น้อยเกินไป แต่วันนี้ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ผมได้ออกหน่วยแพทย์เคลื่อนที่ กลับเป็นครั้งแรกอีกเหมือนกันที่ผมอยากให้มีคนไข้เยอะๆ ยิ่งคนล้นได้เท่าไหร่ยิ่งดี เพราะวันนี้ผมตั้งใจจะมาทำความดีกับเค้าบ้าง
ขบวนรถตู้ 5 คัน ของเหล่าอาสาสมัคร นำทีมโดยอาจารย์เลิศฤทธิ์ จงมั่นคงชีพ ออกเดินทาง 6.00 น. ใช้เวลาเดินทาง 2 ชั่วโมง 45 นาที จึงมาถึงโรงเรียนวัดพุทธิสาร จ.สระแก้ว สถานที่ตรวจคือโรงเรียน ห้องเรียนชั้นอนุบาล 2 ถูกดัดแปลงเป็นห้องตรวจชั่วคราว คนไข้ทยอยกันเข้ามาตรวจเรื่อยๆ ความท้าทายของการตรวจได้เกิดขึ้น เพราะในโรงพยาบาลใหญ่มีเครื่องมือทุกอย่างครบครัน หากอยากได้ ultrasound โรงพยาบาลก็มี หากอยากได้ x-ray โรงพยาบาลก็มี แต่ห้องตรวจดัดแปลงนี้ มีแค่โต๊ะ เก้าอี้ กระดานดำ และอุปกรณ์การแพทย์ไม่กี่ชิ้นที่นำมาด้วย การวินิจฉัยโรคจึงขึ้นอยู่กับการซักประวัติและตรวจร่างกายเป็นหลัก ความรู้และทักษะจึงถูกดึงมาใช้อย่างเต็มที่
ผ่านไปครึ่งวัน คนไข้ 140 กว่าคน ได้รับการตรวจจากอาสาสมัครแพทย์จนหมด ผมคิดว่าจำนวน 140 คน ถือว่าน้อยกว่าที่ควรจะเป็น เพราะเคยได้ยินมาว่าการออกตรวจครั้งก่อนๆหน้านี้ หน่วยแพทย์เคลื่อนที่ตรวจคนไข้ถึงครั้งละ 300-400 คน แต่ครั้งนี้น้อยก็ไม่เป็นไร อาจถือเป็นเรื่องดี เพราะผมได้สรุปเอาเองว่าคนในชุมชนนี้แข็งแรง ไม่เจ็บป่วยอะไร จึงมีจำนวนแค่ 140 คน
ช่วงหลังจากรับประทานอาหารกลางวัน ก็ได้มีโอกาสนั่งคุยกับเพื่อนๆ กับพี่ๆ และอาจารย์อาวุโสบางท่าน วันนี้เลยได้ฟังเรื่องเล่า หรือมุมมองต่างๆมากมาย เป็นการคุยกันแบบเรื่อยเปื่อย บนบรรยากาศและความรู้สึกสบายๆ เป็นกันเอง
ในอนาคต หน่วยแพทย์เคลื่อนที่คงจะมีบทบาทน้อยลง เพราะระบบบริการสุขภาพในปัจจุบันได้กระจายและเข้าถึงเกือบทุกพื้นที่แล้ว ดังนั้น ก่อนที่จะหมดโอกาสสัมผัสประสบการณ์ที่มีค่าในชีวิต หากใครไม่เคยออกหน่วยแพทย์เคลื่อนที่ ผมแนะนำว่าลองดูสักทีก็ดีนะครับ
